Dossier 65 years of Roularta influencing editorial - Slow reading, door Ruth Goossens

Print

De ochtend begint met een strak getimede routine, op het werk worstelen we ons door de vele mails en vergaderingen, we rushen naar huis, gaan nog snel even langs de supermarkt of de sportclub en sluiten de avond af met een Netflix-serie. Tussendoor checken we geregeld onze sociale media en enkele nieuws apps. We razen door het leven aan 100 km per uur. Vermoeiend, maar vaak ook een tikje oppervlakkig, want snelheid laat weinig ruimte voor diepgang.
 
Tijd is kostbaarder dan ooit. Bewust vertragen, een time-out inlassen, genieten van een zelfgemaakte maaltijd of gedeconnecteerd op reis, … Het krijgt tegenwoordig de term ‘slow’ opgeplakt: slow living, slow food en slow travel. Tijd staat voor intensiteit, voor bewuster beleven. Dat is ook zo voor het lezen van een magazine. De snelheid waarmee we mails, nieuwsberichten of headlines verorberen, heeft het lezen van een volledig artikel, een interview of een reportage tot ‘slow reading’ gemaakt. Het is vele malen intenser en bewuster dan snel even door een online news feed scrollen.
 
Als magazine heeft het weinig zin om de concurrentie aan te gaan met het snelle online- of radionieuws, meestal hebben we daar aan het einde van de dag al een overdosis aan gehad. De focus bij magazines ligt op goede journalistiek met achtergrond, duiding en informatie bij wat er om ons heen gebeurt, ongeacht of dat nu politiek, maatschappelijk of cultureel is. Magazinelezers verwachten kwaliteit, wat maakt dat er op de markt enkel nog plaats is voor excellente producten. Doorblader oude magazines en je zal merken dat het vroeger echt niet beter was. De lat ligt vandaag veel hoger. Het is niet langer mogelijk om de boel de boel te laten. Kwaliteit is de sleutel. 
 
Ook voor de advertenties geldt dit ‘slow’-principe, want je klikt of scrolt ze niet meteen weg. Magazines worden door verschillende lezers gelezen en gaan extreem lang mee. Kwaliteit geldt dus niet alleen voor de redactionele inhoud maar evengoed voor de advertenties. De aan populariteit winnende advertorials of native advertenties kunnen dus maar beter origineel en goed gemaakt zijn. Een overmatige verheerlijking van een product of een slecht geschreven interview met een CEO dat er uit ziet als een redactionele pagina, werkt averechts. In tegenstelling tot social media en snel nieuws, is er voor een magazine betaald. De kritische lezer verwacht dan ook dat het hele magazine, inclusief advertenties, een meerwaarde biedt. Dat advertenties niet altijd op de redactionele inhoud hoeven te lijken bewijzen de mooie imagocampagnes in de lifestyle magazines. Ze zijn er zelfs deel van het leesplezier. In een oogopslag doen ze dromen en tonen ze trends. En voor de adverteerder? Die vertelt met een sterk beeld of goede format waar zijn merk voor staat, zonder binnen de seconden te worden weggeswipet.